Πώς οι Έλληνες κάνουν διακοπές - έχετε αναρωτηθεί σίγουρα
Η αντίφαση μεταξύ του χαμηλόμισθου Έλληνα , του επαγγελματία που " δεν βγαίνει ", και της πληρότητας πλοίων , αεροπλάνων , καταλυμάτων, ταβερνών ( ο κυρ Γιώργης ... με waiting list) !
Το φαινόμενο αυτό –να καταγράφονται χαμηλοί μέσοι μισθοί και υψηλά ποσοστά φτώχειας ή οικονομικής δυσχέρειας, την ίδια στιγμή που τα πλοία, τα αεροπλάνα και τα δημοφιλή ξενοδοχεία είναι γεμάτα– αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικές αντιφάσεις στην Ελλάδα.
Η εξήγηση δεν είναι απλή, αλλά βασίζεται σε έναν συνδυασμό οικονομικών δομών, κοινωνικής συμπεριφοράς και ανισότητας.
Οι βασικότεροι λόγοι που εξηγούν αυτή την εικόνα είναι οι εξής:
1. Η «Παγίδα» του Τουρισμού και οι Ξένοι Επισκέπτες
Ο τουρισμός δεν είναι για όλους τους Έλληνες: Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που γεμίζουν τα αεροπλάνα, τα πλοία της γραμμής και τα ξενοδοχεία κατά την τουριστική περίοδο δεν είναι Έλληνες, αλλά ξένοι τουρίστες. Η Ελλάδα αποτελεί παγκόσμιο πόλο έλξης, υποδεχόμενη δεκάδες εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, οι οποίοι ξοδεύουν χρήματα από τα (συχνά υψηλότερα) εισοδήματα των χωρών τους.
Η τουριστική πίεση: Ακριβώς επειδή ο τουρισμός απορροφά τεράστιο μερίδιο των υποδομών, οι τιμές στα νησιά και τους προορισμούς εκτοξεύονται, καθιστώντας τις διακοπές πολυτέλεια για τον μέσο χαμηλόμισθο Έλληνα.
2. Η «Δύο Ταχυτήτων» Κοινωνία και η Μαύρη/Αδήλωτη Οικονομία
Η φοροδιαφυγή και τα μη δηλωμένα εισοδήματα: Ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού εμφανίζεται επί χάρτου με χαμηλό ή βασικό μισθό (λόγω απόκρυψης εισοδημάτων, ελευθέριων επαγγελμάτων μερικώς δηλωμένων ή «μαύρων» χρημάτων), ενώ στην πραγματικότητα διαθέτει πολύ μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη.
Εισοδήματα από ακίνητα (Airbnb): Η έκρηξη της βραχυχρόνιας μίσθωσης έχει αποφέρει σημαντικά έσοδα σε ιδιοκτήτες ακινήτων, δημιουργώντας μια νέα τάξη ανθρώπων με επιπλέον ρευστότητα που ξοδεύουν στην κατανάλωση και τα ταξίδια.
3. Η Κουλτούρα των Διακοπών και η Θυσία άλλων Αναγκών
Προτεραιότητα στη διασκέδαση: Στην ελληνική κοινωνία, οι θερινές διακοπές και η κοινωνική ζωή έχουν τεράστια ψυχολογική και πολιτισμική αξία. Πολλοί Έλληνες είναι διατεθειμένοι να «μαζευτούν» οικονομικά τον υπόλοιπο χρόνο, να περιορίσουν την αποταμίευση ή άλλες αγορές, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα διήμερο ή μια εβδομάδα διακοπών.
Χρήση πιστωτικών και διευκολύνσεων: Ένα μέρος της κατανάλωσης στηρίζεται σε δόσεις, πιστωτικές κάρτες ή προσωρινά δάνεια, επιτρέποντας την κάλυψη εξόδων αναψυχής παρότι το μηνιαίο εισόδημα είναι χαμηλό.
4. Η Στατιστική Πραγματικότητα των Μισθών
Διάμεσος vs Μέσος Όρος: Ενώ υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι που ζουν με τον βασικό μισθό, υπάρχει ταυτόχρονα και μια κρίσιμη μάζα εργαζομένων σε πιο προνομιούχους κλάδους (πολυεθνικές, τράπεζες, πληροφορική, ανώτερα στελέχη, δημόσιοι υπάλληλοι με χρόνια προϋπηρεσία) που κινούνται οικονομικά άνετα.
Οικογενειακή στήριξη: Πολλοί νέοι ή χαμηλόμισθοι καταφέρνουν να ταξιδεύουν και να διασκεδάζουν χάρη στην υποστήριξη της οικογένειας (π.χ. πατρικό σπίτι χωρίς ενοίκιο, βοήθεια από γονείς/συνταξιούχους), κάτι που απελευθερώνει χρήματα για προσωπστές δαπάνες.
Θεωρείτε ότι το φαινόμενο αυτό οφείλεται περισσότερο στην ύπαρξη αδήλωτων εισοδημάτων ή στο ότι οι Έλληνες απλώς «θυσιάζουν» τα πάντα για τις διακοπές τους;
Και το καλύτερο ... ! Τι συμβαίνει πρακτικά :
Το χρέος των νοικοκυριών ως προς το ΑΕΠ ανέρχεται σε περίπου 50 + %.
Έτσι λοιπόν προκύπτει γενικά ότι το τυπικό ετήσιο εισόδημα του μέσου Έλληνα αυξάνεται κατά το ήμισυ ( 50 % τουλάχιστον ... ) από χρέος που δεν εξυπηρετεί.
Με άλλα λόγια , πώς θα σας φαινόταν να σας χάριζαν για παράδειγμα 200 χιλ ευρω για να πηγαίνετε διακοπές, ή να μην πληρώνετε ενοίκιο για κατοικία που δεν έχετε πληρώσει, για τα επόμενα 20 + χρόνια από την "δωρεά", και όλοι να αναρωτιούνται που βρίσκονται τα χρήματα ?
Παράλληλα, οποτε ξεμείνει ο μέσος Έλληνας , προσφεύγει σε "δανεισμό" κατά βούληση ... , όχι από κάποια τράπεζα, αλλά από το ευρύτερο Δημόσιο , είτε με τυπικό χρέος ( οφειλή ), είτε με άτυπο μέσω φοροεισφοροδιαφυγής ( η αποφυγής).
Για να καταλαβαίνουμε λοιπόν τα δήθεν ανεξήγητα.
Έτσι, όσοι επιθυμούν την ψήφο και την εξουσία για να συνεχίζουν να πλουτίζουν, ευλογούν το χρέος και την καλοπέραση.
